MİM ŞEHRİ

Uzanmışta yatıyor, bir küçücük selvi
Tazecik minik kalbi kan sızıyor belli
Sıkılı bir yumruk, bir şey saklıyor belki
Avucunda bir taş, "Mehdi" neferi bil ki

On ikiydi yaşı, bir küçücük çocuktu
Ölüm ile her gün saklambaç oynuyordu
O hep böylesine gidecek sanıyordu
"Kaim" beyaz atında gelecektir diyordu

İstemezdi ölümü Mehdi'yi görmeden
Görüp nur cemalin, yüzlerinden öpmeden
Ölüm bu! Taze canlar sever; seçer hepden
Bazan Kerbelâ'dan, bazen Filistin'den

Bir kelime sıkışmış kalmış dudağında
Bir kemiğe benzer minicik kursağında
Kanın rengi vardır diken batmış gözünde
Ekber aksi vardır gül kurusu yüzünde

Kalkmadı kolları son hamleyi yapmaya
Alemdar misali kesik kol savaşmaya
Zaman yok ve derman yok tekrar taş atmaya
En son kurşunu zalime fırlatmaya

Minik bedeni toza toprağa bulanmış
Göğün melekleri tümden başına toplanmış
Meleklere durmadan oh edip dert yanmış
"Kaim inip gökten öcünü alacakmış

Ne olur bir görün bulutların ardından
Kov bu zalimleri mazlumların yurdundan
O zaman düşer taş yaralı avucundan
Muhammed Cemal de gülümser mezarından

Ey en büyük devrimci neden gelmiyorsun?
Zülfikar kuşanıp Zülcenah binmiyorsun?!
Hüseyn'in kanını yerden kaldırmıyorsun?
Anan Zehra'nın acısın dindirmiyorsun?

Ali Avni