FIRAT'IN GÖZYAŞLARI

Fırat ağlıyordu
Bir gece vakti, herkes çekildiğinde
Fırat ağlıyordu gerçeklere
Çoğunun bildiğini zannettiği
Fakat bilmediği,
Kiminin bilip de umursamadığı gerçeklere
Fırat gerçeklere ağlıyordu
Hani o kan ile yoğrulan gerçeğe...
Kendini suçluyordu sanki
Hüseyin'e su veremediğinden
Su veremediğinden Esğer'e...

Fırat ağlıyordu artık dönmeyeceklere
Fırat ağlıyordu gerçeklere...

Gerçekleri gizlemek için nice masallar uyduruldu
Rugeyye'nin gözyaşları heder oldu
Nice "aş" hikayeleri yazıldı
Peygamberden sonraki kukla râvilerle
Peygamber soyu karalandı
Ümmet parçalandı
Az mı?
Kerbelâ kana boyandı
Hüseyn'in haremine ihanetin kanlı eli uzandı.

Sonrası malum
O yaralı bacı,
Dert küpü Zeyneb'in gözüne baka baka
Bayram ilan edildi bugün
Alay edercesine...
Oysa Müslümanlar vardı, uyanıktılar
Kur'ân'a göre kardeştiler
Lakin bilemiyorum neredeydiler
Ve öyle bir günah işlendi ki,
Devam etti geridekiler.

Amaç Hüseyn'i unutmak, Hüseyn'i unutturmak
Ama onca dostu dururken mümkün mü Fırat bu ?

Ve işte o günden belli oldu ÂŞURÂ ehli,
Ve de "aş" ehli
Fırat buna ağlıyordu
Hakkı batıldan ayırmak için,
Fırat gerçeklere ağlıyordu mahcubiyetinden
Ve o gün kan akıyordu her zerresinden

Fırat ağlıyordu artık gülmeyeceklere
Fırat ağlıyordu gerçeklere ...

Hasan Atam
İstanbul / 2000