Yıkılıp dinin evi, rıhlet 1edip Hatm-i Rusül2
Çırpılıp din kapısı Hazret-i Zehrâ başına

Sıkt olup Muhsin'i, Zehrâ özü de oldu şehîd
Kül elendi o zamandan beri dünya başına

Kerbelâ fâciası bezrin3 ekip başlandı
Tâ kıyamet ne kopa, Zeyneb-i Kûbrâ başına

Muddaî olmadı fermân-ı Gadîr'e teslim
Gör ne tufân getirip Ümmet-i Tâhâ başına

Meşveret emr-i İlâhî'de olur mu? Heyhât!
Çektiler cebr ile Mevlâ'yı da şûrâ başına

Hazret-i Fâtıma'nın kabri de mehcûr oldu
Çâdur-i ismetini saldı Süreyyâ başına 

Ümmet olmazsa imâmet de olur hâne nişin4
Dolanır Ka'be de gittikçe Kelisâ5 başına
 

Bu olan iş mi ki akşam çağı Allâh çobanı
Çölde Allâh davarın6 boşlaya bicâ başına?7

Ümmetin ekseri mısdâk-ı "Le Qad Haqq-el Qavl"8
O havâri yağışanmazdı9 Mesîhâ başına

Müslim'in dört neferi mu'min olup Selmân tek
Yusuf'un aşkı düşer dipte Züleyhâ başına

Gölgesi tâc-ı saâdet, bu şehâdet şevki
Özü bir kuş ki konup Sidre ve Tubâ başına

"Şehriyâr", geldi Hüseyn'in sesi, Âşûrâsı
Tâ düşe aşk-ı şehâdet dil-i şeydâ başına
 

Seyyid Muhammed Hüseyin
"Şehriyâr"