Bİ'SET

Nûr dağı bir gece, nûra büründü
Ufukta yüce bir melek göründü
Rûh-ul Emîn "Oku" emriyle indi
Artık ilim, artık hikmet vaktidir

Geldi maveradan mukaddes nida
Örtüye bürünmüş, Emîn-i Hüdâ!
Durma kalk ayağa, kalk ey Mustafâ
Artık halkı Hakk'a, davet vaktidir

İnsanlar susamış insanlığına
Adaletin hatta bir anlığına
Bir gece fazîlet mihmanlığına
Ey rahmet madeni, imdât vaktidir

Zayıflar, köleler, zulümden sızlar
Topraklar altında, inliyor kızlar
Yollara hâkim hep bütün yolsuzlar
Yeter artık, hakkın devlet vaktidir

Her yeri bürümüş, karanlık, vahşet
Üstünlük ölçüsü, servet, aşîret
Mazlûmlar zincirde, bekliyor himmet
Artık âlemlere rahmet vaktidir

Tevhit merkezinde, putlar ayakta 
Değerler yok olmuş, insan batakta 
Aydınlığa karşı, Şeytân atakta
Kalk ayağa, nura hicret vaktidir

Kalk ayağa, âlem nur ile dolsun
Karanlık son bulsun, diken gül olsun
Küfrün şirkin benzi sararıp solsun
Seninle âleme minnet vaktidir

Kalk seninle mazlum ümidvâr olsun
Zâlime, kâfire, âlem dar olsun 
Bi'setinle canlar, hep bahar olsun 
Cehennem son bulsun, cennet vaktidir 

Gam yeme başında Hakk'ın eli var 
Firavunlar boğan, nice nîli var 
Yanında Şir-i Hak olan Ali var
Geçit yok zillete, izzet vaktidir

O günlerden geçmiş, bin dört yüz sene
Döndü câhilliğe, insanlar yine
Hak geride, bâtıl çıkmıştır öne
Yine hakikatın, uzlet vaktidir

Bak, ya Resûlallâh, dinin gurbette 
Yoktur bir nişâne, senden ümmette
Muminler cephesi, bin bir mihnette
Bugün, yeniden bir bi'set vaktidir

Hani buyurmuştun bize: "Ey ümmet!
Kur'ân ve Ehl-iBeyt size emanet"
Kur'ân'dan uzağız, Sünnet'e hasret
Saâdet devrine, avdet vaktidir

Musa Aydın
27-Recep-1420 / 6-Kasım-1999